گلبرف

من دلم مي‌خواهد خانه‌اي داشته باشم پر دوست،کنج هر ديوارش دوست‌هايم بنشينند آرام گل بگو گل بشنو…؛ هر کسي مي‌خواهد وارد خانه پر عشق و صفايم گردد يک سبد بوي گل سرخ به من هديه کند. شرط وارد گشتن شست و شوي دل‌هاست شرط آن داشتن يک دل بي رنگ و رياست… بر درش برگ گلي مي‌کوبم روي آن با قلم سبز بهار مي‌نويسم اي يار خانه‌ي ما اينجاست تا که سهراب نپرسد ديگر ” خانه دوست کجاست؟ 

                                                                                                                (فريدون مشيري)